Gurbeti yudumlarken bu cümle daha da anlamlı.Hakikaten
yeşerebilmek için insan insana muhtaç.
"Yeşermek" baharı hatırlatan esrarlı bir kelime. İnsanın
yeşermesi ne demek? Burada Hekimoglu İsmail'in şu sözleri çok
manidar:"Ağacı kessen de o yine yeşerir.'Ben ne yapacagım?' diyen
yeşermek üzeredir. Çıkan filizleri koparırsa kök kurur, insaniyet
ölür, insan da ise yaramaz olur." Demek ki "Ben ne
yapacagım?,Kendimi nasıl geliştirecegim? Nasıl faydali bir insan
olacagım? gibi sorular yeşermek için adım atmak yani dertlenmek...
Derman arardım derdime, Derdim bana derman imiş. dizelerinin
duşunduruculugu bir yana, başka bir dertli de şoyle
diyor:Dert,derdin kaynagını bilmemektir.Derman,derdi dert icinde
derman bilmektir. "Dert,insanı kaşif yapar." diyen zat da boşuna
dememiş bu sözü.Ardından da alabildiğine yeşermek,çiçek
açmak,meyve vermek...Bu safhaya gelene kadar aşılacak
engeller,erozyonlar,seller... vs. muhakkak olacaktır. Ama koskoca
kayaların arasından cıkan bir gelincik veya karlar arasındaki
kardelenler bize bu konuda cok şeyler fısıldarlar.
Ufukları engin,icleri sevgi dolu,inanclı,ümitli ama sıradan
insanlar vardır.Onlarla konuşur,dertleşir,yeşerirsiniz.Onları
güzel yapan, insanin haysiyetine uygun yaşamaları, kendilerine
verilen nimetlerin farkında olmaları,emin ve ahlaklı insan
olmaları...Daha doğrusu 'ahlaklıların en guzelini' seçmiş olmaları...
Gurbet elde yeşerebilmek icin daha çok çaba gerekli.Çünkü her
an ye's bataklığına düşülebilir.Bir insan sesine,tatlı sohbetine
muhtaç nice kardeşlerimiz vardır, kimbilir?! Birbirimizi
yeşertelim, hiçbir yer kurak kalmasın!
